Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/12905 K.2012/18843

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların olay günü gecesinde mağdurun iş yerine, getirdikleri merdiveni iş yeri arka cephesine dayamak suretiyle duvarına çıktıktan sonra havalandırma deliğinden içeri girip sürgülü kapısını arkadan açtıkları ve içerideki keşfen sağlam ve muhkem olduğu saptanan çelik kasayı sert cisimlerle kırmak suretiyle içinden para çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemde sanıklar hakkında lehe yasanın belirlenmesi konusunda.

5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522(pek hafif), 59/2.

5237 sayılı TCK'ya göre ise 142/1-b, 143., 62. maddelerine uyduğu ve hırsızlık suçunun yanında da aynı Kanun'un, 116/2-4., 119/1-c. maddesindeki birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun, bu suçun CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kurumu kapsamında kalması nedeniyle taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması girişiminde bulunulması, uzlaşmanın sonucuna göre de lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,