Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13186 K.2012/18924

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece bir tek ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alındığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye bu yönüyle itibar edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereğince haklardan yoksunluğa karar verilirken, hak yoksunluklarının ne kadar süre devam edeceğinin belirtilmemesi, bu husus infaz sırasında resen nazara alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir. Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,