Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13365 K.2011/2523

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre, sanığın daha evvel kasıtlı suçtan sabıkalı olması nedeniyle anılan yasanın şartları oluşmadığından yapılan incelemede,

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi gereğince lehe olan yasanın tespiti sırasında, somut olayda koşulları bulunmadığı halde düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesi gereğince cezadan indirim yapılması, sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması karşısında; hükmolunan para cezasının süresinde ödenmemesi halinde, gecikme zammı uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmesi zorunluluğu,

2- Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para biriminin başında yer alan “Yeni” ibaresi 5083 SK. nun 1/2. maddesi gereğince yürürlüğe giren 2007/11963 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı gereğince 01/01/2009 tarihinden itibaren kaldırıldığından hükmedilen adli para cezasının “Türk Lirası”na dönüştürülmesi zorunluluğu,