Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13426 K.2012/14670

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1-4. maddesinde tanımlanan geceleyin konut konut dokunulmazlığını bozmak ve 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve 116/1-4 ve 151. maddesinde düzenlenen suçların uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek,

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 151, 116/1-4 maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,