Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13456 K.2011/10050

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki Yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 493/2, 80, 81/2-3, 59 ile 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143, 43/1, 53/1; 152/1-a, 53/1; 116/2-4, 53/1. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

A) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/581-66 sayılı Kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/2-3. maddesinin uygulanmaması,

B) Çalınan malların değeri, suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşen uygulamaya göre, TCK.nun 522/1. maddesinin uygulanmasında hafif yerine pek fahiş kabul edilerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,