Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13576 K.2011/2050

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın yakınanlara yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1 ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek,

bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması. 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 2/3 oranda indirim yapılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,