Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/13667 K.2011/7237

Gündüzün bina içinden hırsızlık suçundan sanık ... 'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 491/4, 55/3, 59, 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 1.400 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 05/02/2008 tarihli ve 2006/2822 esas, 2008/125 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 09.09.2009 tarih ve 2008/10606/49614 sayılı Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.09.2009 tarih ve 2009/209964 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre;

1-Suç tarihinin 15/11/2001 olduğu somut olayda, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesine nazaran lehe kanunun tespit edilerek uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Suç tarihi itibarıyla 11-15 yaş grubunda yer alan sanık hakkında hükmedilen cezadan 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12/2 maddesi uyarınca indirim yapılmamasında,

3-6 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca paraya çevrildiğinde günlüğü 6 yeni Türk lirası hesabıyla 1.200,00 yeni Türk lirası adlî para cezası olması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

4-Aynı suçtan sabıkalı kabul edilerek 765 sayılı Kanun'un 522/2. maddesinin uygulanmamasına sebep olan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2000 tarihli ve 1997/1454 esas, 2000/332 karar sayılı ilâmında suç tarihi itibarıyla sanık ...'nun 11 yaşından küçük olduğu ve ceza verilemeyeceği nazara alındığında anılan madde uyarınca indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında,

5-Nüfus kaydına göre 31/08/1987 doğumlu olan sanığın, suç tarihi kabul edilen 15/11/2001 tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/4, 102/4, 104/2. maddeleri ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun aynı suç uyan 142/1-b, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve hükmün verildiği 05/02/2008 tarihi itibarıyla 66/1-e,

66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun anlatılması karsısında, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığı’nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre.

31.08.1987 doğumlu olan sanığın (iddianamede ve yerel mahkeme kararında yanlışlıkla 15.11.2002 olarak yazılmış olup) gerçek suç tarihi olan 15.11.2001 tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/4, 102/4, 104/2. maddeleri ile hükmüden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 66/2, 67/4 ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan Yasa’nın7/2, 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddeleri ışığında zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 05.02.2008 günlü hüküm tarihinden önce aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2,

67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının dolduğunun anlaşılması karşısında Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi’nin 05.02.2008 gün ve 2006/2822 Esas, 2008/125 sayılı Kararının bozulmasına, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar vermek gerekmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ