Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14420 K.2012/7115

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin kapısını ve camlarını kilitleyerek park ettiği 1999 model Mitsubishi marka kamyonetinin sağlam ve muhkem olan kapısını açarak gerçekleştirilen eylemin 765 sayılı TCK'nun 493/1,522 (pek fahiş) ve 59. maddeleri kapsamında kaldığı; dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b , 143 ve 62. maddeleri gereğince belirlenen sonuç ceza her durumda sanık lehine sonuç doğurduğundan lehe yasanın ayrıntılı şekilde belirlenmesi amacıyla karşılaştırılma yapılmaması suçun, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

29.6.2005 tarih ve 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı Yasanın sanık yararına olması durumunda, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,