Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14531 K.2012/19544

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydına göre TCK'nın 58. maddesine esas oluşturacak en ağır yaptırımı içeren mahkumiyetinin, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/1027 – 2004/105 K sayılı ve 28/12/2004 tarihinde infaz edilen 1 ay 10 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet olduğunun ve bu hususun infaz aşamasında gözetileceğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan mahkumiyetin kararda gösterilmemesi, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Denetime olanak sağlanması bakımından sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi

2- Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra bir yıl denetim süresi belirlenmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

4- Olay tarihinde müştekinin işyerine gelen sanığın 66 adet yazmayı eteğinin içine koyup dükkandan çıkacağı sırada sanığı gören müştekinin sanığı yakalaması üzerine eteğin altındaki yazmaları çıkartarak müştekiye iade etmesi eyleminde 5237 sayılı kanunun 168. maddesinin yasal şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,