Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14665 K.2012/20109

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığı eylemi 765 sayılı TCK’nın 493. maddesinin 1. fıkrasındaki suçu oluşturduğu halde, aynı maddenin 2. fıkrasıyla hüküm kurulması

2-Sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın göre hırsızlık suçunun yanısıra uzlaşma kapsamındaki mala zarar verme ve geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını da oluşturduğu anlaşıldığına göre, suçtan zarar gören ... ile sanıktan uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorularak, uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 62/1, 53; uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde ayrıca 151/1, 116/2-4 maddeleri ile de uygulama yapılarak,

ayrıca sanığın olay sonrası kendiliğinden kolluk görevlilerine sattığı terazilerden birinin yerini göstererek terazilerden birini kolluğa iade etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince mağdura kısmi iadeye rızası olup olamadığı sorularak ve teraziyi satın alan Mahmut'tan zararının karşılanıp karşılanmadığı sorularak sonucuna göre etkin pişmanlığın uygulanmasının değerlendirilmesi ile çıkan sonucun 765 sayılı TCK'nun 493/1, 59/2, 81/2 maddeleri uygulanarak kurulacak hüküm sonucu ile karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenip uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,