Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14901 K.2012/8694

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, üzerine atılı eylemlerini yakınanların müşterilere kapalı atölyelerindeki soyunma odasına girerek gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/2 maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dava açılmamış olup, bu suçtan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakınan ...’a karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki yasal şartlar oluşmadığı halde cezasında indirim yapılması,

2-Sanığın İzmir 1 Çocuk Mahkemesinin 2000/663-365 nolu kararına esas sabıkasın silinebilme koşullarını taşıdığı görülmekle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,