Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15025 K.2011/2988

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5271 sayılı CMK.nun 230/1-a ve 232/2-c maddelerine aykırı olarak, mahkumiyet hükmüne dair gerekçeli kararda, suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile iddiada ileri sürülen görüşlerin gösterilmemesi,

2-Adli sicil kaydında gözüken ilamların tümünün onaylı örnekleri getirtilip sonucuna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerekirken ve 765 sayılı TCK.nun 81/2. maddesi uygulanmamasına karşın ,mükerrir olduğundan bahisle aynı Yasanın 522. maddesindeki pek hafif değere ilişkin ceza indiriminin uygulanamayacağının belirtilmesi,

5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,mala zarar verme ve konut dokunulmazlığı ihlal suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra, denetime imkan verecek biçimde önceki ve sonraki yasa hükümleri uyarınca uygulama yapılıp, lehe hükmün buna göre belirlenmesi zorunluluğu,