Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15093 K.2012/19779

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması istenilmiş ve mahkemece bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma verilmeden sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de; Ceza Genel Kurul'unun 13/12/2011 tarih ve 2011/6-356 E., 2011/272 K. sayılı ilamında da belirtildiği şekilde, düzenlenen iddianamede yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmamasının sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanık hakkında ceza uygulanması sırasında, 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinin, aynı Yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK.nun 61. maddesine aykırı yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, sanığın tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 58/6-7 . maddelerinin uygulanmaması da karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.