Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1516 K.2012/1866

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü gündüz sayılan bir vakitte katılanın evinin keşfen sağlam olan çelik kapısını sert bir cisimle kanırtıp açmak suretiyle içeri girip hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi karşısında sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesindeki mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı suçu oluşturmasına karşın aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında mahkemenin 53/1-c bendini uygulama dışında bırakarak 53/1-a,b,d bentlerindeki hak yoksunluklarına karar vermesi,