Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15273 K.2011/3183

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait işyerinin penceresinin kilidini kırarak içeri girip hırsızlık suçunu işlediğinin, uyulan bozmada da belirtildiğinin ve müştekinin şikayetçi olup uzlaşmak istemediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2. ve 151/1. maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmaması,

2-Müştekinin işyerini 18.05.2002 tarihinde saat 22.30 sıralarında kapattığı, 19.05.2002 tarihinde saat 08.30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlığın farkedildiği ve suç tarihinde güneşin saat 05:00'de doğduğu, ayrıca uyulan bozmada eylemin gündüz işlendiğinin kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; suçun gece sayılan zamanda işlendiğine dair deliller gösterilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan fazla ceza verilmesi,

3-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,