Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15453 K.2012/7903

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, aynı Kanunun 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve yakınma olduğundan 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, her durumda 765 sayılı TCK' nın lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanıkların gözaltı ve tutuklulukta geçirdikleri sürenin gösterilmemesi ise mahallinde giderilebilir bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,