Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/15545 K.2012/9067

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

06/03/2006 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre, sanığın müştekiye ait aracı çalmaya çalışırken güvenlik görevlilerinin gelmesiyle kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Müştekiye ait otoya sol kapı kilidinin kırılması suretiyle girildiği anlaşılmakla, gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.