Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1570 K.2012/3413

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, şikayetçiye ait iş yerinin alüminyum kapısının anahtar kısmının sert bir cisimle zorlayarak açıp içeri girdikleri ve eşya çaldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 151/1. maddeleri gereğince geceleyin iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın yazılı madde ile uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

3- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas sabıka kaydındaki Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.02.2005 tarihli 2005/175E-196K sayılı ilamının ceza kararnamesi ile verilme doğrudan para cezasına ait olması nedeniyle tekerür uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,