Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/16318 K.2012/11098

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi ve tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezasının yanlış belirtilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri

../..

2

dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar. 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi,

mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen hüküm fıkrasında “Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.01.2003 tarih ve 2002/180 Esas 2003/7 Karar sayılı ilamıyla verilen 13.05.2003 kesinleşme hapis cezası henüz infaz edilmeyen 4 ay hapis ve 181.752.000 TL para cezasına dair ilamı tekerrüre esas alınarak sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK 58/6. maddesi gereğince verilen cezanın 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ilişkin cümleden “4 ay” kısmı çıkarılarak yerine “3 yıl 4 ay” kelimesinin eklenmesi ve “cezanın infazından sonra 5275 sayılı Kanun'un 108/4 maddesi gereğince takdiren 1 yıl

denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin cümleden "taktiren 1 yıl" kısmının çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar Selda Çelik ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün erteli hapis cezasının kısa süreli olmadığının ve 5237 Sayılı TCK'nın 53/4. maddesinin uygulanmayacağının anlaşılması karşısında, mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve aynı yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,