Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1645 K.2012/3252

(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/1645 E. , 2012/3252 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca,lehe yasanın önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın suç arkadaşıyla birlikte şahsi çeviklik suretiyle müştekiye ait eve pencereyi tornavida ile zorlayıp açmak suretiyle girdiği eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında 116/4.maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK 142/1-b,143,35/2 uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ayrıca 116/4,119/1-c maddeleri ile 765 sayılı TCK 493/1,62,522(pek hafif) maddeleri gereğince verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilmeden 5237 sayılı yasanın lehe olduğu değerlendirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması Kabule göre de; 2-5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının muhafazasına 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.