Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17010 K.2012/15772

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim ve tebliğin kendisinden beklenen sonuçları doğurmayacağı, bu nedenle kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği, anılan karara karşı; yasa yollarına başvuru süresinin ne zaman başladığını ve şeklini gösterir biçimde açıklamalı olarak yöntemine göre sanığa tebligat da yapılmadığından, sanığın temyizi içeren 02.05.2008 gün ve sonraki tarihli dilekçelerinin süresinde olduğu ve Mahkemenin temyiz istemlerinin reddine dair kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak ve şikayet bulunduğu için 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.