Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17020 K.2012/11487

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu müştekiye ait otomobilin kilitli kapısının zorlanıp açıldığının ve çalıştırılmaya uğraşıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

2-Sanığın eyleminin gece sayılan bir zaman diliminde gerçekleşmesine rağmen, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde sayılan haklardan hangilerini kullanmaktan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığının karar yerinde gösterilmemesi,

4-Sabıka kaydında suç tarihi itibarıyle silinme koşulları oluşmuş mahkumiyeti olan sanık hakkında belirlenen cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesiyle eklenenen cümle de gözetilerek, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,