Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1713 K.2012/21475

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların gece 01:30 sularında yakalanmaları karşısında TCK'nun 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması

2-Kendini vekille temsil ettiren müdahil lehine vekalet ücreti tayin edilmemesi

3-Yargılama giderlerinin sanıkların payları oranında tahsiline karar verilmesi yerine müteselsilen tahsiline hükmedilmesi

4-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken temel cezanın gösterilmemesi

5- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

6- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasa’nın 152/2. maddesinde yazılı suçun nitelikli hallerinin olayda oluşmadığının gözetilmemesi,