Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17177 K.2012/18851

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren hükümlülüğü bulunan sanık hakkında daha az cezayı içeren hükümlülüğün esas alınması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiden konuşmak için istediği cep telefonunu alıp kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu eylemin aynı müştekiye karşı diğer para hırsızlığı eylemiyle birlikte aynı zamanda gerçekleştirilmesi sebebiyle, müştekiye karşı gerçekleştirilen para ve cep telefonu hırsızlığı eyleminin tek suç oluşturduğu ve bu eylem sebebiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu halde, ayrıca güveni kötüye kullanma suçundan da hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde eksik olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin paragraf çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.