KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/17334 E., 2012/19617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyet, diğer suçlardan beraatına
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan, o yer Cumhuriyet Savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamın hapis cezasından çevrilen adli para cezası olduğu gözetilmeksizin, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, hükmolunan 1 aylık hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
2-TCK'nın 53/3 maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/17334, K. 2012/19617, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama