Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17628 K.2012/2828

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/3, 522/1, 59/2, 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 866,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 ve 7. maddeleri gereğince velisine teslim suretiyle tedbir uygulanmasına dair Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 04/10/2006 tarihli ve 2006/1208-660 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.01.2010 tarih ve 2007/430/3535 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet.Başsavcılığının 03.02.2010 tarih ve 2010/19354 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Tüm dosya kapsamına göre;

1-Sanığa isnat edilen suçun 5395 sayılı Kanun'un 24. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında bulunduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun'un 5335 sayılı Kanun'la değişik 2. maddesi nazara alınarak, sanık hakkında 765 sayılı Kanun'un 491/3, 522/1, 59/1, 2253 Sayılı Kanun'un 12/2. maddeleri gereğince hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının, 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla 9,00 Yeni Türk lirasından paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, 11,55 yeni Türk Lirasından paraya çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayininde,

3-Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehine olduğu kabul edilerek uygulanan 2253 sayılı Kanun'un 12/1. maddesinde açıkça yazdığı üzere ceza tayini cihetine gidildiği halde, tedbir uygulanamayacağı göz ardı edilerek, suç tarihinden sonra 15/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Kanun'un 5 ve 7. maddeleri gereğince ayrıca tedbire hükmolunmak suretiyle, hem 2253 hem de 5395 sayılı Kanun'un hükümleri uygulanarak karma uygulama yoluna gidilmesinde,

4-12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesi hükümlerinin değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ