Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17724 K.2012/18789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında ilk kararın 17.06.2004 tarihinde verildiği, üst Cumhuriyet Savcısının bahse konu kararı sanık aleyhine temyiz etmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5237 sayılı Yasanın lehe hükümlerinin değerlendirilmesi amacıyla dosyanın mahkemesine iade edildiği, mahkeme tarafından sanığın savunması alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 191, 193, 307 ve CMUK'un 326. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında verilen 17.06.2004 tarihli ilk kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iadesinden önce kurulan hükümde, 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesi uygulanırken ceza miktarının 3 yıl olarak belirlenmesine karşın, karşılaştırma yargılaması sırasında 493. maddesi ile 5 yıl ceza takdir edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 37. maddesi kapsamında olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması,

2- Kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilebileceğinin gözetilmemesi,

3- Tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı Yasanın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,