Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17808 K.2012/21568

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamada herhangi bir yanlışlık bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kararda tekerrüre esas alınan ilamın infaz tarihinin 10/03/2002 olması, suç tarihinin de 27/08/2005 olması karşısında TCK'nin 58/2-b. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Suçun işleniş şekli ve kalkışma durumuna göre şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,