Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/17886 K.2011/3110

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Hükmün aslını oluşturan kısa kararın açıklandığı 07.11.2006 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/7 maddesine aykırı davranılması karar yerinde düzeltilebilir eksiklik ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamış sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanıkların müştekinin aracının muhkem olan kelebek camını kırmak suretiyle içinden hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri ve yakınmanın da bulunduğu anlaşılmakla eylemlerinin aynı zamanda mala zarar vermek suçunu oluşturmasına rağmen 5237 sayılı TCK.'nın 151/1. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından ve eylemin aynı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 09.04.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK.'nın 223/8 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.10.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.