KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/17966 E., 2012/2274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2012
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35/2, 145, 50, 52. maddeleri gereğince 1.200.00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen para cezasının l'er ay aralıklarla 6 eşit taksitte infazına, taksitlerden birisi süresinde ödenmediği takdirde geri kalan taksitlerin tamamının tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine dair, Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2005 tarihli ve 2003/522 esas,
2005/1023 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.01.2010 tarih ve 2007/775/5539 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2010 tarih ve 2010/25380 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE
Kayden 13/07/1985 doğumlu olup, suçun işlendiği 08/05/2003 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,
Sanıkla ilgili olarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulmamasında,
5395 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmemesinde,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezalarının ödenmemesi hâlinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/17966, K. 2012/2274, 6 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama