Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18115 K.2011/3114

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların 29.10.2004 tarihinde geceleyin mağdurun konutuna ahşap giriş kapısının kilit kısmını kırmak suretiyle içeri girmek suretiyle gerçekleştirdikleri hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturması karşısında yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Şikayeti bulunmayan mağdura karşı sanıklara üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra uzlaşma prosedürü uygulanarak gerkçekleşmemesi halinde aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,