Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18291 K.2012/21725

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 56/6 maddesi uygulanırken tekkerrüre esas alınan İzmir 14.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/100-221 E.K. sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi

2-Eylem saatini tam olarak bilmeyen müştekinin bildirdiği zaman aralığında gündüz vaktine rastlayan zaman diliminin de yer aldığı gibi samimi ikrarda bulunan sanığın sabaha karşı eylemi gerçekleştirdiğini bildirerek eylemin tam zamanını bildirmemesi karşısında; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK 143. maddesi gereğince uygulama yapılmış olması,

Kabule göre de;

1-5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca geceleyin iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,