KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/18386 E., 2012/22353 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suça konu inşaat demirleri ve sacın kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya olduğu ve sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,
2- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,
3- Kısa kararda 2 numaralı hükmün sanık ... hakkında verilmesi gerekirken, sanık ... hakkında verilerek, kısa karar ile gerekçeli kararda çelişki yaratılması ve sanık ... hakkında hüküm kurulmaması,
4- 10.10.2006 tarihli olay tutanağına göre, suça konu inşaat malzemelerinin çalındığı yerin ... mevkisi olduğu, sanıkların ise çalıntı malzemeleri yükledikleri at arabasını ... Caddesine doğru sürerken yakalanmaları karşısında, suçun işlendiği yer ile sanıkların kollukça yakalandığı yerin farklı yerler olması, kesintisiz bir takibin de yapılamaması gözönüne alındığında sanıkların suça konu eşyayı müştekinin fiili hakimiyet sahasından çıkarmaları sebebi ile suçun tamamlanmış olmasına karşın teşebbüs hükümlerinin uygulanması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/18386, K. 2012/22353, 30 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama