Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18474 K.2011/5882

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu 3 ay fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/3 maddesi gereğince koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına ve aynı yasanın 108/4 ile 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirine hükmedilemeyeceğinin ve denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 51/6 maddesinin ancak cezası ertelenenler hakkında uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafılerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince 1/4 artırım yapılarak sanıkların 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" cümlesinin eklenmesi ve "58/6. maddenin uygulanmasına,

koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamalarına, denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi ile denetim süresi belirlenmesine ve 5237 sayılı TCK'nın 51/6 maddesine göre yükümlülük yüklenmemesine, uzman görevlendirilmemesine" ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,