Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18863 K.2011/4906

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 232/2-c. maddesine aykırı olarak suç yeri ve suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik mahiyetinde görülmüştür.

Sanığın suç tarihinde müştekinin kilitli otomobilini park halindeki yerden tam tespit edilemeyen şekilde kapısını diğer sanıkla birlikte açıp düz kontak yapmak suretiyle çalıştırıp götürmekten ibaret eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 142/1-e. maddesinden hüküm kurulması sonuç cezaya tesiri olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle onama isteyen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar;