Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18948 K.2012/22706

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 5 yıl denetim süresi belirlenmesi,

2) Kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilebileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen bölümden “1 yıl süreyle ” ibaresinin çıkarılmasına, ayrıca hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde