Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18993 K.2013/4841

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanıkların eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-a maddesinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve eylemin anılan yasanın 141/1. maddesine uyduğu yönünde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 Sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasında “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp, yerine “228,40 TL yargılama giderinden 76,13 TL'nin sanık ...'dan, 76,13 TL'nin ...'den tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-a maddesinden uygulama yapılması,

2-5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda; birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluşan ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün belirlenerek adli sicil kaydındaki diğer ilamlarla karşılaştırılıp en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği dikkate alınarak sanığın Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1994/237-181 Esas - Karar sayılı ilamıyla kasten adam öldürmek suçundan tayin edilen 10 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasına mahkumiyeti ile mükerrir olduğu anlaşıldığından bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 Sayılı TCK'nın 54/3. madde ve fıkrasında suçta kullanılan eşyanın müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağının hakkaniyete aykırı olması durumunda müsadereye hükmedilmeyebileceğinin belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan ve 5237 Sayılı TCK'nın 54. maddesi gereği müsaderesine karar verilen 43 RK 610 plakalı aracın değerinin suça konu emvalin değeriyle kıyaslanarak sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden eşit olarak sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,