Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19103 K.2012/11575

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların yakalama ve geçici zapt etme tutanağına göre polisleri görmeleri üzerine ellerindeki poşeti yere atarak kaçmaya çalıştıkları, suça konu malzemeleri bizzat pişmanlık göstererek iade etmedikleri anlaşılmakla, şartları oluşmamasına rağmen haklarında 5237 Sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmış olması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Sanıkların suça konu malzemeleri soruşturma aşamasında iade etmiş olmalarına göre 5237 Sayılı TCK'nın 168/1.maddesine göre indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,