Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19484 K.2011/6494

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu 10 adet büyükbaş hayvanın müştekiye ait taştan, üstü toprakla örtülü, dört duvarla çevrili, evi ile bitişik ve evin müştemilatı niteliğinde olan ahır olarak kullanılan yerden, kapı kilitlerinin kırılması suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 2 fıkrasının (g) bendiyle yazılı biçimde uygulama yapılması ve eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin yanında aynı yasanın 151/1.maddesinde düzenlenen mala zarar suçunu oluşturduğu gözetilerek, mala zarar verme suçundan sanıklar ve müştekiye uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre, mala zarar verme suçundan hüküm kurulup kurulmayacağının takdir edilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,