Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19638 K.2012/23872

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde geceleyin müştekinin kilitli park haldeki aracının arka ve yan camları kırılıp kilitleri zorlanıp açıldıktan sonra düz kontak yapılarak ve iteklenerek götürülmeye çalışıldığının anlaşılmasına göre; 765 sayılı TCK'nın 493/1-son. maddesi yerine aynı Yasanın 491/2-son maddesi ile lehe yasa değerlendirmesinin yapılması sonuçta 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olması ve kabulun de bu yönde olması nedeniyle bozma nedeni olarak görülmemiş, diğer taraftan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK'nın 61/4. maddesine aykırı şekilde 35/2. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması hususları ise, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin hükümde gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine "TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi