Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19743 K.2012/22815

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan adli sicil kaydı ve kesinleşmiş karar örneklerine göre sanığın birden fazla tekerrüre esas olabilecek mahkumiyeti bulunduğu ve mahkemece tekerrüre esas ilamın belirtilmeden TCK'nın 58. maddesi ile sanığın mükerrir sayılmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince sanığın tekerrüre esas ilamlarından en ağırına göre uygulama yapılması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi