Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/19810 K.2012/18657

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;

1- Olayda müştekinin park halindeki aracının sol arka camını kırarak araçtan dizüstü bilgisayar ile bluetooth cihazı alan ve olaydan 1 gün sonra satmaya çalıştığı dizüstü bilgisayar ile yakalanan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nun 493/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 151. maddelerine uyan suçları oluşturduğu ve anılan maddelerden sanığa CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilip mala zarar verme suçu bakımından taraflara uzlaşma hususu sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca;

önceki ve sonraki ceza yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasaya göre sanık hakkında karar verilmesi gerekirken, sanığın inandırıcı ve makul olmayan savunmasına itibar edilerek suç vasfının yanlış tayin edilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilerek yapılan uygulamada sanığın tutukluluk süresinin aynı yasanın 40. maddesi yerine karma uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi gereği mahsup edilmesi,

3- 765 sayılı TCK'nun 512. maddesinde adli para cezasına dönüştürülen ağır para cezasının aşağı haddinin gösterilmemesi ve misli artırmaya tabi olmaması nedeniyle suç tarihi itibariyle aynı kanunun 19. maddesi uyarınca adli para cezasının 489.00 TL'yi geçemeyeceğinin gözetilmemesi,