KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/20049 E., 2011/9204 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2011
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Hırsızlık suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 43/1, 31/2.maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8.fıkrası uyarınca sanıkların 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmalarına ilişkin Akhisar 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2009 tarihli ve 2009/161-462 sayılı kararın Adalet Bakanlığının 08.04.2010 tarih ve 2010/3744/21943 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 tarih ve 201090438 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/8 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde, suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş olan sanıkların 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulması gerektiği gözetilmeden, aleyhine olacak şekilde bu sürenin 5 yıl olarak belirlenmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5560 sayılı Yasanın 40.maddesi ile değişik 23.maddesinde 18 yaşından küçükler hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde denetim süresinin 3 yıl olacağı öngörülmekle, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmayan sanık yönünden denetim süresinin 5 yıl olarak belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Akhisar 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2009 tarih ve 2009/161-462 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/20049, K. 2011/9204, 15 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama