Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/20554 K.2012/24139

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı bakımından 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak müdafii bulundurulması gerektiğinin gözetilmeyerek müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Olay ve yakalama tutanağına göre sanığın kaçmayı başaran kimliği tespit edilmeyen 3 şahıs ile birlikte eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 5237 sayılı yasaya göre verilmesi gereken ceza denetime olanak verecek biçimde belirlenmeden hüküm kurulması,

4-Sanığın, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son,522(pek fahiş). maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53; 116/2-4, 53; 151/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları açısından 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,