Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/20703 K.2012/22375

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan madde hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ...'ın kovuşturma aşamasında alınan 25.12.2006 tarihli ifadesinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamede yer alan ve bu hususa değinen bozma istemli düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanıklar hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlülerin infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik sürelerinin birer yıl olarak belirlenmesi,