Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2078 K.2011/9929

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin gerekçeye dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-) TCK'nın 51/7.maddesine yanlış anlam yüklenerek sanığın Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.12.2003 tarih ve 2003/262-1129 sayılı ilamı ile erteli para cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından erteli cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ilişkin bölüm ve "TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine