Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2094 K.2012/1176

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihinde geceleyin yakınana ait işyerinin camını kırmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemde, 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4. maddesi gereğince işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da işlediklerinin anlaşılması karşısında, bu suçtan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62.maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 19 ay 20 gün hesaplanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,