Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/21042 K.2011/5321

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde yasa yoluna başvurma yönteminin usulüne uygun olarak gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek 01.10.2007 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Çalınan malların değerinin bilirkişinin verdiği bilgiler suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşen uygulamaya göre, TCY.'nın 522/1.maddesinin uygulanmasında normal yerine pek fahiş kabul edilerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.'nın 493/1.maddesiyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.'nın aynı suça uyan 142/1-b uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 116/2, 151/1.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,