Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/21163 K.2012/12273

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tanık beyanına göre suçun sabah 05.30 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki 1nolu düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve olayda kesintisiz takip sözkonusu olmadığından 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan tamamlanmış hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanığın eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Kanun'un 116/2, 151/1 maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, lehe yasa değerlendirmesinde; iş yeri dokunulmazlığının, mala zarar vermenin CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereği bu suç yönünden uzlaşma olanağı tanınmadan yazılı şekilde lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması,