Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/21760 K.2011/6387

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde yakınana ait aracın kapısını anahtarla açıp düz kontak yapmak suretiyle alması şeklinde gerçekleştirilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturması karşısında yazılı şekilde uygulama yapılması, suça konu aracın içinde bulunan yedek lastik ve para alındıktan sonra başka bir yerde terk edildiğinin anlaşılmasına göre, isteyerek geri vermenin koşulları bulunmadığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53/1. maddesinin uygulanamasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki